ถลอก

วันนี้ฟินโคตรๆ นั่งกดๆยูทูปไป เจอพวกเพลงยุคอัลเทอเนทีฟเฟื่องฟู สมัยที่อยู่ประมาณม.ปลาย

บ้าฟังเพลงมาตั้งแต่เด็กๆ แล้วเสือกฟังเพลงร็อคด้วยนะ ตอนประถมนี่จำได้เลย บิลลี่ อัสนี วสันต์ พิสุทธิ์ หินเหล็กไฟ ถ้าเด็กไปกว่านั้น ฟังลูกทุ่งตามพ่อกะแม่ ยอดรัก สายัญ พุ่มพวงนี่ฟังหมด

พอเริ่มเปิดวิทยุเอง เปลี่ยนคลื่นเองเป็น เริ่มฟังเพลงวัยรุ่นมากขึ้น ก็ฟังทุกแนวนะ ทัช เจ นุ๊ก บอยสเก๊าท์ แต่กระแดะ ทำเป็นฟังเพลงลูกทุ่งไม่ได้ 5555+ พอพ่อแม่เปิด ต้องทำตัวมีปัญหา วิ่งไปเปลี่ยนบ่อยๆ โคตรกตัญญูเลย

(ตอนแรกกะอัพนิดเดียวว่าเจอเพลงโปรดสมัยเด็ก นั่งนึกไปนึกว่า ดันนึกออกหมดเลยว่า ตอนเด็กๆฟังเพลงแบบไหน อาห์ กูแก่)

เริ่มฟังเพลงแนวที่ชอบจริงๆ ก็ตอนม.ต้น มาสายร็อคเต็มตัว ช่วงม. สอง ม.สาม นี่ หินเหล็กไฟ มาแรงสุดๆ เริ่มฟังเพลงต่างประเทศด้วย กระแดะมาก 555 เอ็กซ์เจแปน กันแอนด์โร้ส korn megadeath ฟังหมด

แต่ช่วงที่พีคจริงๆ คือตอนม.ปลาย เป็นยุคดนตรีร็อคอินดี้นี่ เฟื่องฟูโคตรๆ y not 7 , moderndog , ป้าง สามวงนี้ ดังโคตรๆ ดังเหี้ยๆ พวกนักดนตรีเริ่มแบบ เฮ้ย ไม่ต้องแกรมมี่ อาร์เอส กูก็รวยได้ ทีนี้ ทำเองขายเอง อยู่ค่ายเล็กๆ ออกมากันเพียบ วิทยุก็ต้องไพเรทร็อค

ตูก็ตามซื้อเก็บแทบทุกวงเลย แต่ตอนนั้นไม่มีตัง ซื้อได้แต่เทป เสียดายจริงๆ มันยืดยานฟังไม่ได้แล้ว ถ้ามีตังซื้อซีดี ก็ดีซิ T_T

ช่วงนั้น ถ้าจะให้เท่ ต้องไม่ฟังอาร์เอส อาร์เอสแม่งกาก ซึ่งตูก็เป็น 1 ในนั้น (แต่จริงๆ แล้วแอบฟังนะ เนื้อเองมันเข้ากับช่วงป็อปปี้เลิฟ เวลาอกหักนี่ แอบมานั่งฟังพี่เจมส์ พี่โดม เจอาร์วอย โคตรฟิน แต่ให้ใครรุ้ไม่ได้นะ เรามันหัวหอกแนวอินดี้ 555)

วงการเพลงนี่ เริ่มตาย เริ่มไม่ฉลองล้านตลับ ก็น่าจะช่วงที่กำลังจะเปลี่ยนจาก เทปไปซีดี ช่วงที่เทปไม่มีขายแล้ว ช่วงนั้น น่าจะพี่แมวชุดสามมั้ง ที่ทำกับแกรมมี่ mp3 เริ่มมาแรง เพลงขายไม่ได้ เลยไม่ค่อยมีวงใหม่ๆออกมาเลย

อ่อ ช่วงที่เบอเกอรี่ทำโดโจปลายๆอะ

อาห์ ไม่รู้จะเขียนจบยังไง

เอาเป็นว่า วันนี้เจอพวกเพลงที่เทปตูยืดไปหมดแล้ว หาฟังไม่ได้อีกแล้วในยูทูป ดีใจชิบเป๋ง

อารมณ์คงประมาณ แม่เรานั่งฟังซีดี เก้าพันเก้าร้อยเก้าสิบเก้าดอก ที่เราเกลียดตอนเด็กนั่นแหละ

อยากตีกบาลตัวเองจริงๆ ตอนแรกจะมาทำพาสปอร์ตวันแรงงาน จะได้ไม่ต้องลางาน แต่เห็นเค้าบอกคนโคตรเยอะ ก็เอาวะ ไปวันหยุดธนาคารก็ได้ คนคงน้อยกว่าเพราะหยุดแค่แบงค์ พอเมื่อวานคุยกับพี่ที่บริษัท เค้าบอกว่าปีนี้วันหยุดแบงค์ตรงกับเสาร์อาทิตย์ เค้าไม่ชดเชยนะ กรี้ดดดด สุดท้ายต้องลามาวันนี้ คิวโคตรยาว

วันนี้ค้นพบสิ่งที่ตัวเองทนไม่ไหวอีกหนึ่งอย่าง ซึ่งทรมานมาก

เย็นๆ นัดหมอฟันไว้ ง้างปาก ดูไปแป๊บหนึง สรุปว่าต้องรักษารากฟัน (อีกแล้ว!!!)

อ่อ พึ่งรู้ว่า โรงพยาบาลเอกชน แพงกว่าคลีนิค ตอนนั้นทำรักษารากฟันนี่แหละ ที่คลีนิคแถวบ้าน หมื่นห้าถ้วนๆ

แต่วันนี้หมอที่โรงบาลบอกว่า  รักษาราก แปดพัน ร่นเหงือก สองพัน(อันนี้ไม่แน่ใจฟังไม่ทัน) ครอบฟันอีกหมื่นห้า

เหยดดดดดด แพงกว่าอันหมื่นหนึงเลย แต่งบที่บริษัทน่าจะพอมั้ง

มาถึงขึ้นตอนการทำ หมอก็ทำไปเรื่อยๆ ฉีดยามือเบามาก ไม่เจ็บเลย

แต่อยู่ดีๆ แกก็เอา สิ่งที่คล้ายๆ ขาหยั่งที่เอาไว้แหกจิ๋มผุ้หญิงอะ มายัดใส่ปาก แรกๆก็ไม่รู้สึกอะไร ก็ทำเพลินๆ ไปเรื่อยๆ

แต่ทำๆไปมันรู้สึกเมื่อยปากมาก อยากหุบปากที่สุดในโลก แต่มันหุบไม่ได้ (โอย พิมพ์ไป แล้วนึกถึงความรู้สึกตอนนั้นแล้วโคตรทรมาน) ก็ทนไปแป๊บหนึง พยายามหายใจลึกๆ

แต่มันทนไม่ไหวจริงๆ เหมือนคนกลัวที่แคบแล้วจับไปนั่งในกล่องพอดีตัวแบบนั้นแหละ

ก่อนทำ หมอบอกว่า ถ้าเจ็บให้ยกมือซ้าย ก็ยกมือซ้าย แล้วบอกหมอว่า เมื่อยปาก ขอเอาออกแป๊บหนึงได้ไหม

หมอไม่ให้เอาออก T_T (ตาย กู ตายแน่ๆ) หมอบอกให้กัดไปเลย จะช่วยได้ แต่ตูอะ กัดมาตั้งแต่ต้นแล้ว กัดจนปวดกรามเลย

ยังไงหมอก็ไม่เอาออก เลยกัดแบบสุดๆไป ดัง กึก รู้สึกเลยว่าไอ้คีมในปากแม่งขยับผิดรูปไปเลย

หมอก็ไม่เอาออก เพราะหมอบอกว่า ในปากเรามีแผ่นอะไรซักอย่างอยู่ เหมือนเค้าปูพื้นกระเบื้องอะ ถ้าหุบปากสนิท มันจะกระเด้งออกหมด

ไม่รู้จะทำยังไง เลยขอไปเข้าห้องน้ำ บอกหมอ เยี่ยวจะแตกแล้ว สุดท้าย หมอต้องยอมถอดไอ้คีมห่านั่นให้

โอ้โห ตูแทบจะร้องไห้ออกมาตรงนั้น มันโล่งมากเลย

ลุกขึ้นมาจากเตียง เหงื่อแบบ ท่วมเตียงมาก หมอตกใจ ถามว่าร้อนเลย ตูอยากจะบอกว่า เพราะไอ้คีมห่านี่แหละ กูอึดอัดมาก

ไปยืนสงบนิ่งในห้องน้ำประมาณ สิบนาที กว่าจะทำใจได้ T_T

เสร็จแล้ว ก็กลับมาถ่างปากอีกรอบ ดีว่าใกล้เสร็จแล้ว เลยถ่างอีกแป๊บเดียว

วันที่สิบเดือนหน้า หมอนัดอีกรอบ

รอบนี้ กะว่าจะเอาไอโฟนไปเปิดเพลงฟังด้วย น่าจะช่วยได้นิดหนึงนะ T_T

คราวที่แล้ว ทำที่คลีนิค ไม่เห็นต้องเอาไอ้ห่านี่มาง้างปากตูเลย ทรมานโว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

เมื่อวานซื้อหนังมาสองเรื่อง รักเว้ยเฮ้ย 180 กับเรื่องนี้ 59 บาท

เรื่องแรกดูจบแทบเขวี้ยงทิ้ง สิ่งดีๆในหนังสิ่งเดียวคือมี นักการเมืองท้องถิ่นชื่อว่า ถลอก

แหวกกฏนี่ บทเท่มาก เป็น ตำรวจ กับผู้ร้าย ฉลาดๆ หักเหลี่ยมกัน ถ้าดูหลังปล้นนะย่ะ จะยิ่งสนุกเพิ่มมากขึ้น รับรอง

พี่หลิวโคตรหล่อเลย ไม่แปลกใจที่เมื่อก่อนทำไมดังระเบิดระเบ้อ

เสพติดหนังของผู้กำกับคนนี้แล้วอะ ตู้ ฉี ฟง ดูมาสามสี่เรื่อง ชอบหมดเลย

แต่โชคดีหน่อย ดีวีดีหนังพี่แกถูกมากเลย สี่ห้าสิบบาท ไม่เกินร้อย ต้องไล่เก็บให้หมด

ใครสนใจ อ่านคร่าวๆจากเว็บนี้ได้ http://mihk2002.wordpress.com/2008/10/23/johnnie-to-filmography/

ช่วงนี้อ่านหนังสือ ที่เป็นตัวหนังสือเยอะ (ปกติอ่านแต่การ์ตูน) เลยอยากเขียนอะไรบ้าง

เลยจะเขียนไดอารี่ วันศุกร์ได้สมุดเล่มเล็กๆจาก b2s เซนทรัลพระรามเก้ามาเล่มหนึงละ

ตะกี้อ่านหนังสือ 52 วัน ของเปเล่ บันทึกการเดินทางรายการโรมมิ่ง เล่าเรื่องคล้ายๆไดอารี่ เลยมีอารมณ์อยากเขียนขึ้นมา

หาสมุดที่ซื้อมาเจอ แต่ขี้เกียจหาปากกา แต่ดันมีอารมณ์อยากพิมพ์เอาเองมากกว่าเขียน เลยมาอัพใส่บล็อก

ตะกี้คิดได้เยอะแยะว่าจะอัพอะไร นี่ลืมอีกแล้ว ตีสี่แล้ว เริ่มง่วง คงเบลอๆไปหน่อย

ช่วงนี้นอนเวลานี้ กลายเป็นคนยุโรปไปแล้ว แล้วก็ตื่นบ่าย ไอ้ห่า ไปทำงานสาย

นอยด้วย กลัวหลับแล้วตายไปเลย คือมันป่วยๆอยู่ หายใจไม่ค่อยถนัดมีน้ำมูก คุยกับพี่ที่ทำงาน เค้าเล่าว่าเพื่อนเค้าไปรักษาโรคนอนแล้วไม่หายใจ อาการคล้ายๆเรา

ทีนี้นอยเลย รู้สึกหายใจไม่ค่อยเต็มปอดมาหลายวันแล้ว จากที่เคยนอนดึกอยู่แล้ว กลายเป็นดึกหนักเข้าไปอีก

อ่อ วันนี้ไปงานหนังสือมา บันทึกไว้หน่อยดีกว่า โดนไปเป็นพันเหมือนกัน

ได้การ์ตูน เมชินก้า แซด มาชุดหนึง

การ์ตูนเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ญี่ปุ่นมาสามเล่ม

กลับหลังหันเล่มสอง ของ ใครวะ จำชื่อคนเขียนไม่ได้ ปาเจโร หรืออะไรซักอย่างเนี๊ยะ

ที่บูทนี้ ตอนซื้อ จอนวินยู มาอยู่ตรงบู๊ทด้วย แม่งคนขายถ่ายรูปกันใหญ่ อายเลยรีบๆเดินออกมา

ไม่รุ้จะอายทำไมไม่มีใครสนใจกูซักคน

แล้วก็ได้ หนังสือ สครับ , กรูฟไรเดอร์ และก็  52 วัน มา สามเล่มนี้บูทเดียวกัน

ครบยังวะ อ่าน กลับหลังหันจบไปละ เล่มนี้ สนุกดี ดีกว่าเล่มหนึง อ่านเข้าใจง่าย

การ์ตูนทั้งสองเรื่อง อ่านเล่มหนึ่งไปอย่างละครึ่งเล่ม แล้วมาอ่าน 52 วันแทน จนต้องมานั่งเขียนไดอยู่เนี๊ยะ

ตอนเดินในงาน ไปที่บู๊ทหนังสือภาษาอังกฤษ คนขายมันทักว่าฝนตกเหรอ คือตูเหงื่อท่วมตัวเลย แบบว่าขี้ร้อน ก็หัวเราะแหะๆไป แล้วบอกว่า เปล่า คือกูร้อน พูดยังไม่ทันขาดคำ พนักอีกคนโผล่หัวมา แล้วถามว่า อ้าวน้อง ฝนตกเหรอ ทีนี้ขำเลย ไอ้ห่า กูพึ่งตอบอีกคน ยังไม่จบประโยคเลย

แล้วก็เดิน ทั่วงานเลย รอบนี้ไปคนเดียว ได้เดินจุใจ ปกติไปกะคนอื่น จะเหนื่อยกันก่อนที่จะเดินรอบงาน

เจอโอตากุ สามก๊กด้วย แม่งพกพัดขงเบ้งมาเลยห่า

เจอวิน เลียววาริน ชื่อนี้เปล่าวะ นั่งแจกลายเซนต์อยู่ด้วย สบตากับแกด้วย แกคงสงสัย ว่าไอ้อ้วนนี่เป็นใคร ทำไมยืนดูหนังสือแก แต่ไม่เข้ามาขอลายเซนต์

ซื้อหนังสือ สครับ , กรูฟไรเดอร์ และก็  52 วัน มาจากร้านเดียวกัน เห็นมันขายอยู่กับหนังสือของฟลัว หนังสือฟลัวนี่ ซื้อมาแล้วดอง พออ่าน ก็อ่านรวดเดียวจบเลย เช้ามาไปทำงานสายเหมือนเดิม

รอบนี้ระวังตัวในการซื้อมาก เพราะมีหลายเล่ม ซื้อแล้วยังไม่ได้อ่า ขนาดระวังแล้ว ยังซัดมาชุดใหญ่เลย

ในงานสาวแจ่มๆไม่ค่อยมี ทำให้เชื่อมั่นหนักเข้าไปอีกว่า สวยๆฉลาดๆเป็นหนอนหนังสือหายาก หาเจอต้องจัดโดยไว

ซื้อเสร็จ แวะที่เทอมินอล 21 ห้างนี้ดี แวะขี้ทุกวัน แต่วันนี้ไม่ขี้ แวะกินข้าวแทน อารมณ์อยากอ่านหนังสือที่ซื้อมากับเหนื่อย

เดินแม่งตั้งแต่ 6 โมง (เริ่มเดินออกจากทิสโก้ ฝนตกด้วย ห่าน) จนถึงสามทุ่มเลย

กลับมาถึงห้อง ก็อ่านหนังสือต่อ แล้วหลับไป ตื่นมาเกือบเที่ยงคืน

สัด ปืนแตก แพ้ควีนปาร์คไป 2-1

ห่า